Over Rocinante
Rocinante is ontstaan vanuit mijn eigen ontdekkingstocht met paarden. Wat begon als een persoonlijke interesse, groeide uit tot een fascinatie voor hun gedrag, hun onderlinge communicatie en de manier waarop ze op mensen reageren. Vanuit die ervaring ontstond het idee om ook anderen hiermee kennis te laten maken.
Het ontstaan van ons traject
Mijn eigen traject begon in 2025, toen ik steeds intensiever met paarden ging werken. Niet veel later besloten we een eigen paard te kopen: Falke, een Friese merrie met een heel duidelijk karakter.
Werken met Falke leerde me al snel dat iets vragen en iets gedaan krijgen twee verschillende dingen zijn. Duidelijkheid, timing en geduld maken een verschil. Een paard kun je niet overtuigen met je functietitel of met wat je bedoelde te doen: uiteindelijk telt wat er in de interactie gebeurt.
Die ervaring maakte mijn interesse in paardengedrag alleen maar groter. Ik begon me verder te verdiepen in grondwerk en ethologie, maar ook in de vraag waarom de interactie met een paard soms zo confronterend en tegelijk zo verhelderend kan zijn. Daar ligt een belangrijke oorsprong van Rocinante.
De kudde
In Brakel staat Falke samen met Duende en Negrito, de twee paarden van Elke van Tawohq, die mij ook begeleidt in mijn eigen traject met paarden.
De drie verschillen sterk van elkaar. Falke is een Friese merrie met een duidelijk karakter. Duende is een gevoelige Andalusiër die soms wat terughoudend kan zijn, terwijl Negrito met zijn 26 jaar rust en ervaring in de kudde brengt.
Net die verschillen maken het interessant om hen samen te observeren. Elk paard reageert anders op zijn omgeving, op de andere paarden en op mensen. Daardoor kan ook dezelfde oefening met een ander paard een heel andere ervaring opleveren.
Drie paarden, drie verschillende interacties
Er bestaat niet zoiets als het paard. Falke, Duende en Negrito hebben ieder hun eigen karakter, geschiedenis en manier van reageren. Wat bij het ene paard werkt, hoeft bij het andere helemaal niet hetzelfde effect te hebben.
Precies daarin zit voor mij een belangrijk deel van de waarde van werken met paarden. Je probeert iets, observeert wat er gebeurt en past je gedrag aan. Soms lukt iets onmiddellijk, soms helemaal niet. De interessante vraag is dan niet of het paard het “goed” doet, maar wat er precies in de interactie gebeurt.
Die ervaring vormt bij Rocinante het vertrekpunt voor gesprek en reflectie over communicatie, vertrouwen, grenzen, samenwerking en leiderschap.